writer

1. köşe yazılarım 

Bir fotoğrafçı için fotoğraf çekmek tanımı mümkün olmayan bir haz alma hareketidir bana göre. Mesela günümüz teknolojisinde herkesin elinde artık bir görüntü alabilen makinalar var, ve tabiri caizse artık herkes birer fotoğrafçı kimliğine bürünmüş, sürekli fotoğraf çekiliyor, sosyal medyada paylaşılıyor, merakla bunlardan kaç begeni gelecek, nekadar yorum alacağım arama motorlarında zirvede ben olmalıyım, daha fazla fotoğraf çekmeliyim gibi kendilerini kaptırıyorlar.

Benim sıkıntım Fotoğrafçıyı sıradanlaştırdılar, öyle komik söylemler duydumki katıla katıla gülmek istedim ama trajikomik. Mesela bir kaç tanesini yazayım sizlere "fotoğrafçıya gerek yok elimde telefonum şukadar piksel, 2000 TL ye aldım onun elindekide aynı para illa stüdyomu olması gerekir, zaten herkes dış çekim yapıyor, çeken benden daha mı iyi çekiyor, adamın çektiği fotoğrafa kaç beğeni gelmiş benimkisine baksana instigram da patlama yaptım resmen" işte bunlar sadece bazıları. Tabiki herkes için geçerli bir durum değil bu anlattığım. Elindeki telefonun ne amaçla üretildiğini bilen kesimde yok değil.

Güzel memleketimin güzel insanları, gördüğüm her köşede sürekli bir fotoğraf stüdyosu kapanıyor, insanlar fotoğrafçıları sadece vesikalık çeken bir yer olarak görmeye başladı,  yakında vesikalık çektirecek dükkan bulamayacaksınız, okul andaçlarınız olmayacak, Evlendiğinizde güzel albümleriniz olmayacak, kısacası baskılı bir fotoğrafa hasret kalacaksınız, bloglarınız, sayfalarınız, beğenileriniz olmasın demiyorum ama herşeyi amacına uygun kullanırsanız ve bir fotoğrafçının gözünden bakarak empati kurmaya çalışsanız dahi bizlere yeter.

Fotoğraf çekmek tanımı mümkün olmayan bir haz alma hareketidir...

Mehmet Ali Rüzgar